Leerwerken: een gezamenlijke verantwoordelijkheid

Leerwerken: een gezamenlijke verantwoordelijkheid

Wilma Jackson is lid van themagroep 3 en hoofd leerhuis in het Elisabeth-Tweesteden ziekenhuis Tilburg. Zij kent dus het knelpunt van kwalitatief en kwantitatief adequate stageplaatsen voor hbo-verpleegkundigen in opleiding. Met steun van NVZ en NFU onderzocht zij in het kader van BN2020 wat de factoren zijn voor succesvol leren in de praktijk. Onlangs bracht zij haar rapport Leren in het Ziekenhuis uit. Wat zijn de belangrijkste conclusies?

‘Ik heb van juni tot oktober 2014 in 21 ziekenhuizen verspreid over het land gesprekken gevoerd. Mijn conclusies en adviezen zijn misschien niet heel verrassend, maar daarom niet minder belangrijk. Zo zien we dat hoe meer de ziekenhuizen en hogescholen het leren in de praktijk als een gezamenlijke verantwoordelijkheid zien, hoe succesvoller het zal zijn. Dat houdt in: directe betrokkenheid van de docenten bij de praktijk, en directe betrokkenheid van de ziekenhuizen bij de opleidingen. Leerwerkplaatsen zijn daarvoor de ideale vorm. Mijn advies is dan ook er daarvan zo veel mogelijk in te stellen. Voor de kwaliteit is doorslaggevend: intervisie op de leerwerkplek, de aanwezigheid van goede rolmodellen, begeleiders die de opleidingen kennen, en docenten die de leerwerkplekken bezoeken. Ik ga trouwens bewust het woord stage uit de weg, omdat het de indruk wekt van verwijdering van de opleiding, terwijl het juist de bedoeling is werken en leren te integreren.
Verder lijkt het erop dat regionale coördinatie van aanbod en vraag naar leerwerkplekken doelmatig kan zijn, al moeten dat nog wel met cijfers worden aangetoond.

Ik heb bij mijn gesprekken gemerkt dat er heel veel kennis aanwezig is, de uitdaging wordt die zo veel mogelijk met elkaar te delen. BN 2020 heeft daar volgens mij al een flinke impuls aan gegeven.’

Zie voor het hele rapport: Leren in het ziekenhuis