Shared decision making

Shared decision making

Gia Wallinga, voorzitter V&VN Eerstelijnsverpleegkundigen

‘De wijkverpleegkundige is eigenlijk nooit weg geweest, maar haar takenpakket was uitgekleed. Het is goed dat de volwaardige functie nu terugkomt, want dat is hard nodig.
Neem de toenemende extramuralisering van complexe zorgsituaties. Daar heb je een hooggekwaliceerde wijkverpleegkundige voor nodig, die klinisch kan redeneren, en die kan schakelen tussen informele en formele zorg en in de zorgketen. Geen twee cliënten reageren op dezelfde manier op – dreigende – gezondheidsproblemen. Daarom wordt shared decision making steeds meer de norm. Op basis van haar kennis praat de wijkverpleegkundige met de cliënt over de kernvraag en mogelijke oplossingen, maar het is de cliënt die uiteindelijk de prioriteiten stelt. Preventie van problemen, zowel op individueel als op wijkniveau neemt steeds meer een centrale plaats in in de werkzaamheden van de wijkverpleegkundigen. Bij de voortdurende professionalisering van het vak hoort ook het expliciet zichtbaar en overdraagbaar maken van de resultaten (outcomes) van de interventies. Nu de budgetten toenemend onder druk staan moeten verpleegkundigen duidelijk laten zien wat hun meerwaarde is. De hogescholen mogen daar in hun curricula wat mij betreft nog meer aandacht aan geven. Zij zijn de eindverantwoordelijken voor de opleidingsprofielen, net zoals de beroepsvereniging verantwoordelijk is voor het beroepsprofiel, en de werkgever voor de functionele toepassing in de functieprofielen.’